Steun ons en help Nederland vooruit

Publicaties

Oei, ik groei

Column Jacco Rodermond, D66 Hardenberg in De Toren

We groeien uit ons jasje. Dat geldt voor heel Nederland en in Hardenberg in het bijzonder. Door de groei van het aantal inwoners, de trek vanuit de Randstad en het behouden van voldoende arbeidskrachten moeten we bouwen. We zeggen het vol trots: we zijn de enige groeigemeente in de grensregio. We vieren de komst van de 60.000e inwoner. En met grote vreugde laten we zien in timelapse video’s hoe de stad Hardenberg in de loop van enkele jaren is gegroeid. Groei is fijn, groei is goed.

Toch wil ik een ander licht hierop schijnen, dat mede is ingegeven door wat er nu landelijk allemaal gebeurt. D66 heeft aangekondigd een progressieve agenda neer te zetten, met veel oog voor duurzaamheid en zorg voor elkaar. Natuurlijk ben ik benieuwd wat daar van komt, maar het inspireerde wel. Onze fractie vraagt al jaren aandacht voor de waarde van ons landschap, voor een veilige en gezonde leefomgeving en ook aandacht voor het welzijn van toekomstige generaties. Daar past ook soms een bescheiden houding bij; dat de mens niet aan de top van de keten staat maar eerder een onderdeel is van zowel het probleem als de oplossing. In het midden van een aantal elkaar beïnvloedende crises vind ik het een goed moment om eens anders te kijken naar de voortdurende groei.

Het begon voor mij bij een bericht op social media dat aan de Vecht nog meerdere appartementengebouwen zullen verschijnen. Toen ik vijftien jaar geleden een inwoner van Collendoorn sprak, waren er al grote zorgen over de oprukkende stad. De groei die wij zo verwelkomen heeft zijn weerslag op onze omgeving. Waar we de Vecht zien als de levensader van de gemeente, tasten we tegelijk de natuurlijke waarde aan. We offeren de ruimte op waar we zo prat op gaan. En ieder stukje groen dat we zien in de bebouwde omgeving wordt volgebouwd, zo klinkt het om mij heen.

Natuurlijk is dat licht overdreven maar het zegt wel wat. Door de geschiedenis heen heeft de mens een enorme invloed gehad op het landschap en dat zal niet veranderen. En ik ben niet perse tegen de groei, maar ik zou het zo mooi vinden om die groei af te zetten tegen de ruimtelijke en natuurlijke waarden van onze gemeente. En dat we ook eens ‘nee’ durven te zeggen. En dat vraag ik omdat we steeds meer een samenleving zijn geworden die denkt zoals ‘de markt’ dat doet: met oog voor winst, rendement en aanvaardbare verliezen. Geld is een drijfveer geworden, economie een nieuw geloof. En dat is niet iets wat ik alleen denk: In zijn boek ‘Groter denken, kleiner doen’ schrijft Herman Tjeenk Willink (de informateur van het te vormen kabinet) dat we weer moeten kijken naar een overheid die mensen ondersteunt in hun welzijn in plaats van het welvaren van enkelen.

Dat ik dit schrijf op een dag dat we de vrijheid vieren is niet geheel toevallig. Want vrijheid is nauw verbonden met hoe we omgaan met onze omgeving, hoe we omgaan met elkaar en hoe we ons verhouden tot de economische ontwikkeling. Vrijheid is een grote verantwoordelijkheid. De crises die ik eerder al noemde, zijn daar een voorbeeld van. Te lang hebben we in dienst gestaan van de groei, de wil van de economie en de wens om altijd overal alles voor weinig te kunnen kopen.

Gepubliceerd op 24-06-2021 - Laatst gewijzigd op 24-06-2021